Η σιωπή της αλήθειας και η ευθύνη της αποτυχίας

 Δημοσιεύθηκε : 26 Μαρτίου 2026   Εμφανίσεις: 449

Πρόσφατα διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Ένωσής μας, σχετικά με την ενημέρωση των συνταξιούχων για τις δικαστικές ενέργειες διεκδίκησης των περικοπών των συντάξεων, καθώς και για τη διαδικασία ένταξης στον ΕΔΟΕΑΠ.

Η συγκεκριμένη ανάρτηση, κύριε Πρόεδρε, δεν ήταν η ενημέρωση που είχατε δεσμευτεί. Καμία σχέση δεν έχει με τη ρητή δέσμευσή σας ότι θα δημοσιεύονταν τα «δια ταύτα» των δικαστικών αποφάσεων. Αντί για διαφάνεια, επιλέξατε τη σιωπή. Και η σιωπή αυτή δεν είναι τυχαία.

Γιατί δυσκολεύεστε να πείτε την αλήθεια;

Επί μήνες καλλιεργήθηκε η εντύπωση ότι θα υπάρξουν θετικές αποφάσεις, με αποτέλεσμα πολλοί συνάδελφοι να καταβάλουν σημαντικά ποσά σε δικηγορικά γραφεία. Δημιουργήθηκαν προσδοκίες.

Και τώρα;
Τώρα αποφεύγετε να πείτε το αυτονόητο:
Ότι χάθηκαν όλες οι υποθέσεις.

Η ανάρτηση που δημοσιεύσατε δεν είναι τίποτε περισσότερο από επανάληψη όσων είχε ήδη αναφέρει ο νομικός σύμβουλος τον Νοέμβριο. Καμία νέα πληροφορία. Καμία ουσία. Καμία ανάληψη ευθύνης.

Οφείλω να ξεκαθαρίσω προς τους συναδέλφους ότι οι παρεμβάσεις μου γίνονται με γνώμονα τον κλάδο — έναν κλάδο που καταρρέει. Και απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η στάση σας δεν είναι απλώς ανεπαρκής, είναι προκλητική.

Δεν πρόκειται μόνο για έλλειψη ενημέρωσης. Υπάρχει και απαξίωση κάθε θεσμικής διαδικασίας.

Ως συνάδελφος που υπογράφω το παρόν, απευθύνθηκα επίσημα στο Διοικητικό Συμβούλιο, ζητώντας να ενημερωθώ για τις δικαστικές αποφάσεις. Ένα αίτημα απολύτως θεμιτό και επιβεβλημένο.

Το Διοικητικό Συμβούλιο είχε υποχρέωση να απαντήσει εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.
Δεν απάντησε ποτέ.

Αυτή η στάση συνιστά περιφρόνηση προς τους ίδιους τους συναδέλφους.

Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο εσάς:

• Το Διοικητικό Συμβούλιο παρακολουθεί ως θεατής.
• Η Εξελεγκτική Επιτροπή σιωπά, ενώ έχει θεσμική υποχρέωση να ελέγχει και να ενημερώνει.
• Το καταστατικό παραβιάζεται στην πράξη, χωρίς καμία συνέπεια.

Πρόκειται για συλλογική αποτυχία.

Ωστόσο, η πολιτική και ηθική ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.
Αν υπήρχε η ελάχιστη ευθιξία, η παραίτηση θα ήταν μονόδρομος.
Αλλά για να πάρει κανείς τέτοιες αποφάσεις, απαιτείται κάτι που δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΟΝΤΟΣ
τ. Γενικός Γραμματέας ΕΤΗΠΤΑ

Το παρόν κείμενο εκφράζει αποκλειστικά τις προσωπικές απόψεις του συντάκτη και δεν δεσμεύει κανέναν άλλο φορέα ή όργανο.

Ποιον εκπροσωπεί σήμερα η Ένωση Τεχνικών Τύπου Αθηνών;

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 06 Ιανουαρίου 2026

Εμφανίσεις: 522

Όταν ένα σωματείο δεν έχει εργαζόμενα μέλη, δεν προσφέρει καμία ουσιαστική υπηρεσία και η λογοδοσία περιορίζεται σε τυπικές γενικές συνελεύσεις, τότε το ερώτημα δεν είναι ρητορικό αλλά απολύτως πραγματικό: ποιον εκπροσωπεί;

Η ημέρα των Θεοφανείων υπενθυμίζει ότι οι συλλογικοί θεσμοί δεν κρίνονται από την τυπική τήρηση διαδικασιών, αλλά από το αν εκπληρώνουν ουσιαστικά τον σκοπό τους. Η ύπαρξη γενικών συνελεύσεων και αποφάσεων δεν αρκεί, όταν δεν παράγεται αποτέλεσμα, δεν υπάρχει συμμετοχή και δεν προκύπτει κανένα πραγματικό όφελος για τα μέλη.

Η σημερινή κατάσταση της Ένωσης Τεχνικών Τύπου δεν είναι ατύχημα ούτε συγκυρία. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών, συγκεκριμένων ρόλων και συγκεκριμένων προσώπων. Την κύρια και αποκλειστική ευθύνη φέρει ο πρόεδρος και η διοίκηση που τον στηρίζει.

Με τις επιλογές του, ο πρόεδρος απομάκρυνε συνειδητά κάθε ενεργό, παραγωγικό και δυναμικό μέλος. Όχι γιατί αυτά τα μέλη δεν ενδιαφέρονταν για το σωματείο, αλλά ακριβώς επειδή ενδιαφέρονταν: γιατί ζητούσαν δράση, ουσία, σύγκρουση με την αδράνεια. Έπρεπε να φύγουν για να μείνει το πεδίο ελεύθερο.

Αυτό που απέμεινε δεν είναι σωματείο. Είναι ένας κλειστός διαχειριστικός μηχανισμός, αποκομμένος από οποιαδήποτε επαγγελματική βάση. Δεν υπάρχουν εργαζόμενα μέλη. Δεν υπάρχει κλάδος. Δεν υπάρχει συνδικαλιστικό αντικείμενο. Υπάρχουν μόνο συνταξιούχοι —στην πλειονότητά τους άνω των 80 ετών— που καλούνται να πληρώνουν αυξημένες συνδρομές για να συντηρείται ένας διογκωμένος και αχρείαστος διοικητικός μηχανισμός: μόνιμη σχεδόν νομική εκπροσώπηση, γραμματειακή υποστήριξη, λογιστικό γραφείο, συνεργείο καθαρισμού, αναλώσημα, αυξημένα λειτουργικά έξοδα, ΔΕΗ, τηλέφωνα και κοινόχρηστα. Όλα αυτά χωρίς κανένα μετρήσιμο όφελος για τα μέλη. Πρόκειται για διαχείριση που εξυπηρετεί τη διατήρηση ενός κλειστού διοικητικού περιβάλλοντος και όχι τις ανάγκες του κλάδου.

Στις 29 Νοεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε συνέλευση σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, με αντικείμενο την ενημέρωση από τους δικηγόρους για τις αγωγές σχετικά με τις περικοπές των συντάξεων και την ένταξη περίπου 240 συνταξιούχων στον ΕΔΟΕΑΠ. Η συμμετοχή δεν ξεπέρασε τα 30 άτομα, γεγονός που αποτυπώνει ξεκάθαρα το επίπεδο απαξίωσης και αποσύνδεσης των μελών. Από την ενημέρωση προέκυψε ότι οι αγωγές δεν απέδωσαν κανένα θετικό αποτέλεσμα, παρά το γεγονός ότι είχαν προηγηθεί σημαντικές οικονομικές δαπάνες.

Συμφωνήθηκε να υπάρξει δημοσίευση των αποφάσεων και ενημέρωση των ενδιαφερομένων. Μέχρι σήμερα δεν έχει δημοσιευθεί τίποτα. Αυτή η σιωπή δεν είναι τυχαία. Είναι απόκρυψη πολιτικής και διοικητικής αποτυχίας.

Όσο αυτή η διοίκηση παραμένει, το σωματείο δεν θα ανακάμψει. Θα συνεχίσει να συρρικνώνεται, να αδειάζει και να λειτουργεί αποκλειστικά ως μηχανισμός εξόδων. Αυτό δεν είναι συνδικαλισμός.

Ένα σωματείο που δεν προσφέρει απολύτως τίποτα, που δεν έχει κλάδο να εκπροσωπεί, δεν έχει κανένα ηθικό ή πολιτικό δικαίωμα να συνεχίζει να υπάρχει με αυτή τη μορφή. Όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, τόσο βαραίνει η ευθύνη όσων τη συντηρούν.

Ουσιαστικά, τα μέλη καλούνται να χρηματοδοτούν τη λειτουργία και τις επιλογές του προέδρου, όχι τη συλλογική τους προστασία. Ένα τέτοιο σχήμα δεν μπορεί να αυτοαποκαλείται επαγγελματικό σωματείο. Είναι ένα κενό κέλυφος, χωρίς αποστολή και χωρίς δράση.

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί. Αν δεν υπάρξουν άμεσα κινήσεις, το σωματείο οδηγείται οριστικά στο μη παρέκει — με αποκλειστική ευθύνη όσων το διαχειρίζονται.